• es
  • gal
xedega@xedega.com
+34 986 430 404

Europeísmo como cooperación e respecto

A teoría da relatividade pode ser un bo punto de partida para abordar este asunto, un concepto tremendamente útil para explicar ata que punto as implicacións dun mesmo problema, a moi diferentes escalas, poden resultar idénticas, coa solución común da cooperación.

euTrátase dunha reflexión que xorde a raíz das eleccións ao parlamento europeo e que nos permiten extrapolar o funcionamento das persoas a nivel individual ata uns términos supranacionais, sen remitirnos a nada máis que os principios máis básicos da liberdade: “a de cada un acaba onde comeza a dos demáis”.

Así, cremos que do mesmo xeito que unha convivencia sostible baséase en permitir ao ser humano que flúa coa súa diferenza nun ámbito de respecto e convivencia, tamén consideramos que a convivencia europea e as políticas comúns están a instaurar a un ritmo imparable debería estar apoiada nos mesmos piares: un camiño conxunto no que, máis que loitar por reivindicar as nosas diferenzas, poidamos levalas da man cara a unha especie de sinerxia que favoreza a unión e a cooperación de todos os territorios do continente, establecendo como prioridade o establecemento dun Gran Bloque Europeo como mercado único no que, non obstante, cada país e territorio non se vexa obriagado a renunciar a súa historia, tradicións ou lingua. Así, coas nosas peculiaridades, convivir ata a vellez do mesmo xeito que unha familia, coas súas discusións, controversias e discrepancias.

É esta unha cuestión que entronca directamente co problema da abstención, con tratar de explicar cómo, nun contexto no que todas as campañas están dirixidas a aumentar a participación, os candidatos non son capaces de analizar os seus defectos de raíz para decatarse de que, baixo unha participación de arredor do 46 % só subxace un erro de base, unha incoherencia. Desde o noso punto de vista, son dúas as posibilidades máis plausibles para intuír este escepticismo xeralizado cara a unha pertenza en Europa:

  1. O embotamento producido polas cuestións autonómicas, que parece dirixir a unha sorte de afán de diferenciación e lei do mínimo esforzo, que só conduce  á inoperancia (o qu non implica que non debamos reivindicar e respectar, como mencionamos máis arriba, as orixes de cada territorio).
  2.  As normas básicas de respecto e convivencia ditadas polas altas esferas europeas non empatizan coa personalidade e a sensibilidade propia da nosa historia, tradición, costumbres, etc., fonte máis que suficiente para o distanciamiento e a escasa sensación de pertenza.

Por isto, dando por feito, debido a estas sinerxias que se poderían obter, que ten que ser Europa a que marque as grandes liñas políticas, sociais, económicas, fiscais e xurídicas dos seus estados membros (de feito sería absurdo negar que isto xa está ocurrindo), cremos que o cambio de mentalidade debe darse desde la raíz, desde ese primer chanzo que supón a educación. Un programa educativo o máis universal posible suporía unha importante vía cara á solución, se ben parece algo moi complicado mentres os nosos dirixentes non sexan capaces de ampliar os seus horizontes cara un ben máis común que propio.

Juan Gómez e Brais Suárez

Uso de cookies

Este sitio web utiliza cookies para que usted tenga la mejor experiencia de usuario. Si continúa navegando está dando su consentimiento para la aceptación de las mencionadas cookies y la aceptación de nuestra política de cookies

ACEPTAR
Aviso de cookies